Temat wyjątkowo na czasie… I niestety trudny. Często próbujemy znaleźć odpowiedź na postawione tu pytanie, i często bezskutecznie. W Internecie wyświetlają się strony, z których wynika nawet, że sam papież Jan Paweł II leczył się homeopatią (dziś to już mocno wątpliwe, ale w sieci można zamieścić wszystko, więc czemu by nie podeprzeć się takim autorytetem, gdy można zarobić spore pieniądze?). Rozmowy lekarzami, nawet tymi mocno zaangażowanymi religijnie, rzadko przynoszą rezultaty, co więcej – temat jest obcy również wielu teologom. A jeśli już trafi się ktoś zorientowany w temacie to z reguły zachwytom nie ma końca, bo to działa! Jak się w tym wszystkim odnaleźć?
Jakiś czas temu temat w sposób kompleksowy poruszyli fachowcy na łamach miesięcznika „EGZORCYSTA”. I co z tego podsumowania wynika?
Działanie preparatów homeopatycznych na liczną grupę pacjentów jest niezaprzeczalne i z tym raczej nikt nie dyskutuje. Jak to zatem działa? W homeopatii stosuje się różnego rodzaju silne trucizny i substancje psychoaktywne, które podaje się procesowi tak zwanego stopniowego rozcieńczania. Pomiędzy rozcieńczeniami następuje odpowiednie wstrząsanie. Rozcieńczenia są tak duże, że praktycznie nie ma już w nich cząsteczek „leku” (a ideą było – podobne leczyć podobnym, tylko w małych dawkach – tak więc nie jest to szczepionka). Lek. med. Jacek Piotr Lisowski podaje, że rozcieńczenie D30 jest faktycznie takie, jakby 1 cm3 leku rozpuścić w naczyniu 10-krotnie większym niż wynosi promień Ziemi! Biorąc po uwagę, że woda w sposób naturalny rozpuszcza szkło, co jeszcze potęguje się w trakcie wstrząsania roztworu – a wstrząsanie przy każdym kolejnym rozcieńczaniu jest standardową procedurą – poniżej granicy ósmego rozcieńczenia stężenie cząsteczek szkła będzie zawsze większe niż wyjściowego leku! Praktycznie w tzw. lekach homeopatycznych wszędzie mamy do czynienia preparatem krzemionkowym! Substancji, która miała leczyć, już tam nie ma! Dlaczego więc to działa?
Zaczęto się więc zastanawiać, skąd wyleczenia, skoro „lekarstwa” w preparacie nie ma. To nie lek leczy… Potwierdza to stanowisko zespołu ekspertów Naczelnej Rady Lekarskiej z 4 kwietnia 2008, które stwierdza, że: „ta metoda leczenia nie spełnia wymagań stawianych metodom stosowanym we współczesnej medycynie i że jej zasady nie są zgodne z aktualną wiedzą medyczną”. Wiele osób jednakże twierdzi, że homeopaci wyleczyli ich z chorób, z którymi przez lata nie dawała sobie rady medycyna konwencjonalna, i nie jest to efekt placebo, działa bowiem również na zwierzęta i małe dzieci.
Jak mówi ks. Aleksander Posacki, znany teolog i filozof:, „spór pomiędzy tzw. medycyną alternatywną a medycyną tradycyjną nie jest tylko sporem między dwoma poglądami medycznymi, lecz stawia on pytanie o ważność całej nauki. Przede wszystkim krytykowany jest fakt, że w homeopatii lekceważy się wszystkie trzy zasady termodynamiki oraz inne prawa fizyki i chemii” – one tu nie obowiązują…
Istnieje wytłumaczenie, co powoduje wyleczenia: w homeopatii są tworzone teorie, jakoby rozpuszczalnik zachowywał „pamięć” leku. Tworzą się więc różne okultystyczne teorie, jakoby za poszczególnymi substancjami stały „byty duchowe”, które przez wytrząsanie leku „pobudzamy do działania”. Głównym twórca tych teorii był Rudolf Steiner.
W kontekście powyższego, nie dziwi więc stwierdzenie ks. Posackiego, mówiące, „że homeopatia jest pewnym złożonym światopoglądem oraz kryptoreligijnym kultem, związanym z ezoteryzmem, monizmem, panteizmem”, stąd nie tylko lekarze powinni zabierać głos w tej dyskusji.
Nie bez znaczenia dla oceny tego zjawiska pozostają też inne fakty. „Steiner, a także twórca homeopatii, Samuel Hahnemann, byli wysoko postawionymi członkami loży masońskiej. Dziś wiemy, że masoneria to hierarchiczny kościół Szatana.[…] Istotne jest, że członkowie lóż masońskich wchodzą (często nieświadomie) w bezpośrednie kontakty z demonami. Steiner przeszedł wszystkie 92 wtajemniczenia masońskie (czyli również krąg wewnętrzny masonerii), co prowadzi do całkowitego oddania się w służbę Szatanowi. Dał on podstawy pod […] medycynę antropozoiczną, tworząc tzw. leki antropozoiczne [najbardziej skomplikowana wersja leków homeopatycznych]. […] Produkują je dwie niemiecki firmy farmaceutyczne. W jednej z nich w trakcie produkcji leków czytane są nad nimi okultystyczne teksty Steinera.”
A wydawałoby się, że my – obywatele nowoczesnej Europy XXI wieku – śmiejemy się z takich rytuałów… Cóż okazuje się, że nie koniecznie i że nie wszyscy….
A życie potwierdza teorię, głoszoną przez Hanemanna, o której jednakże już nie słyszymy z ust lekarzy homeopatów, gdyż nie jest ona wygodna, a mianowicie, że „w procesie leczenia homeopatycznego dochodzi do wyparcia choroby przez silniejszą chorobę, którą wprowadzamy poprzez lek homeopatyczny. Dokonuje się to jednak na innym poziomie”.
Homeopata nie leczy choroby. Poznamy go po tym, że leczy pacjenta całościowo, wszystkie problemy. Obok więc „granulek” na ból głowy przepisze inne na wątrobę, zajrzy do oczu, spyta czy często się przeziębiasz – choć przyszedłeś z migreną! Dostaniesz torbę „leków” … no nie do końca leków…. recept… , które wymienisz w aptece za sumę lekko koło tysiąca złotych, jeśli jesteś chorowity, ale co tam, ważne że pomoże i to od razu na wszystko! A nawet jak nie pomoże to ponoć w ogóle nie szkodzi, nie to co antybiotyki i ta cała chemia…. I tym homeopatia zdobywa uznanie – bo wreszcie ktoś podszedł do sprawy całościowo! Przecież nawet katar alergiczny jest ważny bo obniża odporność, a zwykli lekarze tej prostej rzeczy nie dostrzegają! Wydaje nam się, że złapaliśmy Pana Boga za nogi… Czy na pewno Pana Boga?
Zespół ekspertów Naczelnej Rady Lekarskiej w swojej opinii zawarł również stwierdzenie: „ Nie da się również uzasadnić postępowania opartego na stwierdzeniu, że „lek homeopatyczny nie zaszkodzi”.”
Najlepszym świadectwem niech będzie opinia znawcy tematu, na którego opiniach w niniejszym streszczeniu się opieramy – lek. med. Jacek Piort Lisowski – były prezes Koła Homeopatycznego Akademii Medycznej w Krakowie twierdzi:
„Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, jak bardzo homeopatia może być niebezpieczna dla duszy i ciała. Ogromnym kłamstwem jest twierdzenie, że nie daje ona efektów ubocznych.[…] Podaje się je [preparaty homeopatyczne] w specyficznej dynamizacji. Choć może ona wydawać się prostym wstrząsaniem leku, uważam, że mamy tu do czynienia z siłami, których dziś jeszcze nie rozumiemy, a które mogą negatywnie wpływać na psychikę, dusze i ciało człowieka. Sam wielokrotnie obserwowałem taki wpływ w swojej praktyce medycznej. U wielu pacjentów dokonywały się negatywne zmiany osobowości.”
Skutkiem leczenia homeopatycznego są nie problemy zdrowia fizycznego, a przynajmniej nie tylko … częściej problemy duchowe; czasem może być to doświadczenie wewnętrznej pustki i zagubienia, czasem agresja. Doktor Lisowski zaobserwował, że preparaty te (bo zasadniczo nie powinno się ich nazywać lekami) mogą wzmagać egoizm, a w przypadku wysokich potencji mogą nawet prowadzić do poważnych chorób psychicznych. Oczywiście zależy to od indywidualnej wrażliwości pacjenta, poziomu życia duchowego, długości trwania kuracji, wysokości potencji preparatu itp. No i oczywiście – a może przede wszystkim – od tego czy trafiliśmy na zwykłego naciągacza, a może beztroskiego medyka (bo skoro nie szkodzi to niech sobie pan weźmie, najwyżej nie pomoże…), może nawet z dobrymi intencjami, czy być może na wytrawnego specjalistę, w całej pełni funkcjonującego w ideologii homeopatii – jak twierdzi bowiem ks. Posacki duży odsetek homeopatów to ezoterycy, wielu posługuje się w swojej pracy wahadełkiem, a istnieją także grupy, w których poszukiwania leków odbywają się podczas seansów spirytystycznych, za pośrednictwem mediów, proszących wywołane duchy o informacje…
Jak pisze Artur Winarczyk :„Silnym argumentem przeciw homeopatii są doświadczenia egzorcystów, którzy jednomyślnie i jednoznacznie wypowiadają się o niej negatywnie, mają bowiem do czynienia z ludźmi dręczonymi i zniewolonymi na tym tle. […] Już sam fakt niemożności określenia przyczyn skuteczności specyfików homeopatycznych, ani źródła mocy w nich zawartych, pokazuje, iż należą one do sfery tajemnej siły.”
Nie dajmy się jednak wpędzić w fobię, że każdy – nawet jednorazowy – kontakt z homeopatykiem będzie skutkował u nas zmianami osobowości, problemami duchowymi czy ciężkimi dolegliwościami. Ale nie sądźmy też brak świadomości z naszej strony będzie nas zawsze chronił, bo zdania w tej kwestii są podzielone dość mocno również wśród kapłanów. Często można usłyszeć tłumaczenia, że tak jak do popełnienia grzechu potrzebna jest świadomość tak i tutaj zapewne również. Niestety, nie potwierdzają tego konkretne przypadki. Wielu pacjentów, leczonych homeopatią, zetknęło się z nią przypadkowo, nie wiedząc nawet, że mają do czynienia z homeopatią i czym ona jest, mieli dobre intencje , a odczuwają negatywne skutki leczenie, nawet po wielu latach. We Wrocławiu przyjmują renomowani pediatrzy, który obok konwencjonalnych leków przepisują dzieciom syropki homeopatyczne, w ogóle nie informując o tym fakcie rodzica, z dobrymi intencjami, uważają, że pomagają – to my musimy być czujni! Mimo, że punkt 13. Stanowiska Naczelnej Rady Lekarskiej (patrz tutaj) stanowi: „Fakt, że polskie przepisy prawne nie przewidują konieczności przedstawienia dowodów skuteczności i bezpieczeństwa oraz uzasadnienia wskazań do stosowania „leków homeopatycznych” przed ich rejestracją i dopuszczeniem do wprowadzenia na rynek, nie zwalnia lekarza od odpowiedzialności za możliwe skutki zaniechania leczenia metodami zgodnymi ze współczesną wiedzą medyczną.”
Natomiast nie ma już dziś wątpliwości, że skutki negatywne przyjdą, gdy wiem, czym jest homeopatia, a mimo to z niej korzystam, bo przecież nie mam wyjścia, bo nic innego nie było w stanie mi pomóc!
A może moja choroba nie zmierza ku uzdrowieniu? A może po prostu Pan Bóg chce mnie przed czymś – jeszcze gorszym – obronić, dopuszczając taką czy inna sytuację? A może po prostu potrzebuje mojej choroby i mojego cierpienia do realizacji planu zbawienia… Do niego należy życie i śmierć… Przecież nawet, gdy lekarze rozkładają bezradnie ręce, nie potrzebuje potrząsania krzemionką, wymyśloną przez okultystów, by mi pomóc…
Na podstawie :
Jacek Piotr Lisowski „Prawda o homeopatii”
„Homeopatia jako inicjacja okultystyczna: z dr hab. Aleksandrem Posackim SJ rozmawia Jurij Dawidow
Artur Winiarczyk „Strefa sił tajemnych”
Miesięcznik Egzorcysta nr 11(39) listopad 2015
Jak rozpoznać lek homeopatyczny?
Wskazówki lek. med. Jacka Piotra Lisowskiego
Najczęściej po oznakowaniu (użycie wielkiej litery i oznaczenie potencji niżej niż litera)np. D2, D9, D200. Stosuje się też litery CH z cyframi. Spotyka się również preparaty z oznaczeniami w postaci cyfr rzymskich KM, KM10.
Natomiast firmy antropozoiczne piszą na opakowaniach tylko tyle, że lek został „wyprodukowany na bazie naturalnych procesów rytmicznych”
